Pomyślna tromboliza skrzepliny aortowo-łukowej u chorego po zatoru krezkowego

Miażdżycowe blaszki i skrzepliny w aorcie są częstym objawem podczas autopsji 1, ale można je również wykryć podczas życia za pomocą echokardiografii przezprzełykowej.2 3 4 5 Stwierdzono istotne powiązanie między zatorami tętnic a obecnością choroby miażdżycowej aorty.1 , 2, 5 Właściwe leczenie pacjentów z zatorami tętnic i udokumentowanymi skrzeplinami w aorcie nie zostało jednak zdefiniowane. W niedawno opisanym przypadku obejmującym powtarzające się epizody zatorowe, wykonano udaną endarterektomię aorty.3. Zgłaszamy tutaj pacjenta z obwodową zatorową tętnicą i dużą masą zakrzepową w aorcie skutecznie leczonej trombolitycznie.
Rysunek 1. Obraz 1. Echokardiogram przezprzełykowy (widok wzdłużny) dystalnej części łuku aorty Ujawniający się skurcz, skrzep 40 x 10 mm (strzałka) przymocowany do ściany aorty. Ryc. 2. Ryc. 2. Przezprzełykowe (echokardiograficzne) echokardiograficzne widoki dystalnego łuku aorty w sześć miesięcy po trombolizie. Skrzeplina aortalna jest całkowicie rozdzielona. Ściana aorty wykazuje umiarkowaną miażdżycę.
52-letnia kobieta z nadciśnieniem tętniczym i hiperlipidemią została przyjęta z powodu silnego bólu brzucha o nagłym początku. Laparotomia ujawniła zakrzepowe zamknięcie tętnicy krezkowej. Jelita cienkie wymagały subtotalnej resekcji. Z powodu złego wchłaniania pooperacyjnego konieczne stało się długotrwałe żywienie pozajelitowe przez cewnik w żyle głównej górnej. Pacjent został wypisany sześć tygodni po operacji bez leczenia przeciwzakrzepowego lub leczenia przeciwpłytkowego. Trzy miesiące po operacji rozwinęły się kliniczne objawy zamknięcia górnej żyły głównej. Częściowe zakrzepowe zamknięcie klatki potwierdzono przez echokardiografię przezklatkową, która wykazała masę zakrzepową przyczepioną do linii dożylnej. Ponadto wykonano echokardiografię przezprzełykową, jak opisano wcześniej, 6 potwierdzając to stwierdzenie. Przez echokardiografię przezprzełykową rozpoznano również skrzeplinę o średnicy 40 x 10 mm w dystalnej części łuku aorty (ryc. 1). Badania przesiewowe w kierunku zaburzeń podstawowych, które mogą sprzyjać zakrzepicy (testy na antytrombinę III, inhibitor C1, tkankowy aktywator plazminogenu, inhibitor plazminogenu-aktywatora-1 oraz białka C i S oraz test płytki fibrynowej) były negatywne. Dożylne leczenie trombolityczne alteplazą (rekombinowanym tkankowym aktywatorem plazminogenu, 0,625 mg na kilogram masy ciała na 24 godziny) podawano przez trzy dni bez poważnych powikłań krwotocznych lub klinicznych objawów zatorowości tętniczej. Powtórzone badanie echokardiograficzne przezprzełykowe wykonane 1, 12, 30 i 180 dni po trombolizie wykazało całkowite ustąpienie zakrzepu w aorcie (ryc. 2). Aorta ujawniła rozlaną, umiarkowaną miażdżycę. Zakrzepica żyły głównej górnej wykazała częściowe ustąpienie po trombolizie i całkowitą drożność w sześć miesięcy po trombolizie.
W raporcie udokumentowano udaną trombolizę (potwierdzoną przez echokardiografię przezprzełykową) dużego zakrzepłego skrzepliny w aorcie piersiowej pacjenta z zatorowością tętniczą. Ze względu na historię kliniczną pacjenta i resztkowe blaszki aortalnej po trombolizie, przyczyną skrzepliny wewnątrzorty jest prawdopodobnie miażdżyca i pęknięcie blaszki miażdżycowej Decyzja o zastosowaniu leczenia trombolitycznego opierała się na wcześniejszych doniesieniach o sukcesach u pacjentów z zakrzepicą w lewej komorze po zawale mięśnia sercowego7 i została podjęta, ponieważ inne powszechnie akceptowane strategie terapeutyczne nie zostały jeszcze zdefiniowane. Ponadto odnotowano skuteczną trombolizę w przewlekłych okluzyjnych zakrzepach tętnic obwodowych trwających dłużej niż 12 miesięcy.8 Doświadczenie z tym pacjentem sugeruje, że tromboliza może być obiecującym schematem terapeutycznym u wybranych pacjentów z udokumentowanymi skrzeplinami w aorcie piersiowej i historią. epizodów zatorowych tętnic. W celu wyjaśnienia tej kwestii konieczne będą dalsze randomizowane badania kliniczne.
Dirk Hausmann, MD
Dietrich Gulba, MD
Klaus Bargheer, MD
Jost Niedermeyer, MD
Keith A. Comess, MD
Werner G. Daniel, MD
Hannover Medical School, 3000 Hannover 61, Niemcy
8 Referencje1. Amarenco P, Duyckaerts C, Tzourio C, Hénin D, Bousser MG, Hauw JJ. . Częstość występowania owrzodzonych blaszek w łuku aorty u pacjentów z udarem mózgu. N Engl J Med 1992; 326: 221-5.
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Tunick PA, Perez JL, Kronzon I. Wystające miażdżycy w aorcie piersiowej i embolizacja ogólnoustrojowa. Ann Intern Med 1991; 115: 423-7.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Tunick PA, Culliford AT, Lamparello PJ, Kronzon I. Miażdżyca łuku aorty jako okultystyczne źródło wielu zatorów systemowych. Ann Intern Med 1991; 114: 391-2.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Pop G, Sutherland GR, Koudstaal PJ, Sit TW, de Jong G, Roelandt JR. . Echokardiografia przezprzełykowa w wykrywaniu wewnątrzsercowych źródeł zatorowych u pacjentów z przejściowymi atakami niedokrwiennymi. Stroke 1990; 21: 560-5.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Dyrekcja generalna Karalis, Chandrasekaran K, Victor MF, Ross JJ Jr, Mintz GS. . Rozpoznanie i potencjał zatorowy wewnątrzaortowych resztek miażdżycowych. J Am Coll Cardiol 1991; 17: 73-8.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
6. Daniel WG, Mügge A, Martin RP, i in. . Poprawa rozpoznawania ropni związanych z zapaleniem wsierdzia za pomocą echokardiografii przezprzełykowej. N Engl J Med 1991; 324: 795-800.
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
7. Kremer P, Fiebig R, Tilsner V, Bleifeld W, Mathey DG. . Liza skrzeplin lewej komory z urokinazą. Circulation 1985; 72: 112-8.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
8. Hess H, Ingrisch H, Mietaschk A, Rath H.. Miejscowa, niskodawkowa terapia trombolityczna niedrożności tętnic obwodowych. N Engl J Med 1982; 307: 1627-30.
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
(75)
[patrz też: rodon leszno, uskom kożuchów, przychodnia łomżyńska ]