Strategie ablacji radiojodem u chorych z rakiem cięzowatym o niskim ryzyku AD 2

Ostatecznie kryteria ablacji uległy zmianie, a diagnostyczny skan całego ciała po 6-12 miesiącach nie jest już rutynowo wykonywany u pacjentów z prawidłowym skanem całego ciała po terapii.2-5 Nasze randomizowane, otwarte badanie kliniczne fazy 3 z udziałem 24 francuskich ośrodków miało na celu ustalenie, czy wskaźnik pomyślnej ablacji tarczycy po operacji byłby podobny u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy, otrzymujących rekombinowaną ludzką tyreotropinę lub pośród pacjentów z niedoczynnością tarczycy poddawanych zabiegowi wycofania hormonu tarczycy, a także u pacjentów otrzymujących niskie dawki ( 1,1 GBq) lub wysokiej (3,7 GBq) radioaktywności 131I.
Metody
Prowadzenie badań
Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Badanie zostało sponsorowane przez Institut Gustave Roussy. Badanie przeprowadzono zgodnie z protokołem (dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu), który został zatwierdzony przez komisje etyczne, władze krajowe oraz przez instytucjonalną komisję odwoławczą każdego z ośrodków. Autorzy zapewniają rękojmię za kompletność i dokładność danych i analiz.
Badaj pacjentów
Kryteria włączenia były następujące: wiek 18 lat lub starszy, zróżnicowany pod względem niskiego ryzyka rak tarczycy (brodawkowaty lub pęcherzykowy, z wyjątkiem agresywnych podtypów histologicznych), 25 stadiów przerzutu do guza (TNM), stwierdzonych w badaniu patologicznym (p) próbki chirurgicznej, pT1 (średnica guza ?1 cm) i N1 lub Nx lub pT1 (średnica guza> do 2 cm) i jakiekolwiek N lub pT2N0,26 nieobecność odległych przerzutów, wynik statusu Eastern Cooperative Oncology Group 0 lub (tj. w pełni aktywny i zdolny do wykonywania wszystkich czynności predysponowanych bez ograniczeń i ograniczonych odpowiednio do fizycznej aktywności fizycznej, ale ambulatoryjnej), brak poważnych stanów współistniejących (w tym innych nowotworów) w ciągu ostatnich 5 lat i ujemny test ciążowy dla kobiet. Wykluczono pacjentów z niedawną historią skażenia jodem.
Wszyscy pacjenci przeszli całkowitą tarczycę. Usunięcie węzłów chłonnych wykonano u pacjentów z potwierdzoną zajętością węzłów chłonnych, a także u niektórych pacjentów bez objawów zajętości węzłów chłonnych, jeśli stanowi część lokalnej praktyki.2,3
Pacjenci zostali losowo przydzieleni do poddania się jednej z czterech strategii, z których każda łączy jedną z dwóch metod stymulacji tyreotropiną – podawanie rekombinowanej ludzkiej dawki tyreotropiny lub hormonu tarczycy – i jedną z dwóch aktywności 131I (1,1 GBq lub 3,7 GBq). Randomizację wykonywano od 30 do 120 dni po operacji, podczas której pacjenci otrzymywali leczenie lewotyroksyną przez co najmniej 28 dni (lub terapię lewotrijodotyroniną przez 14 dni).
Rekombinowaną ludzką tyreotropinę (Thyrogen, Genzyme) podawano podczas leczenia hormonem tarczycy, w dawce 0,9 mg domięśniowo przez 2 kolejne dni, a radiojodinę podawano następnego dnia po drugim wstrzyknięciu. Wycofanie hormonu tarczycy polegało na przerwaniu leczenia lewotyroksyną przez co najmniej 28 dni (lub odstawienie leku lewotrijdotyroniny przez 14 dni), z podawaniem radiojodu, gdy stężenie tyreotropiny w surowicy było wyższe niż 30 mIU na litr. Przed podaniem jodu radioaktywnego oznaczano poziom przeciwciał przeciwko tyreotropinie, tyreoglobulinie i antytryglobulinom. Skan całościowego ciała 131I wykonano 72 do 120 godzin po podaniu radiojodu. Pobieranie jodu radioaktywnego w łożysku tarczycy (gdzie zlokalizowano tarczycy przed usunięciem) mierzono przez nakreślenie łożyska tarczycy na obrazie z kamery gamma i porównanie zliczania w tym obszarze zainteresowania ze źródłem zewnętrznego źródła radioaktywnego ze znanym czynność. Podejrzane ustalenia dotyczące każdego skanu całego ciała zostały sprawdzone przez dwóch autorów, niezależnie od siebie, z których każdy nie był świadomy przydzielonych mu zadań. Dane z pacjentów z potwierdzoną uporczywą chorobą zostały wyłączone z głównej analizy, ponieważ zarządzanie chorobą mogło różnić się od planowanego leczenia.
Ocena wyników
Pierwszorzędowym rezultatem była ablacja tarczycy oceniana po 8 ? 2 miesiącach po podaniu radiojodu z użyciem ultrasonografii szyi27 i określenie poziomu rekombinowanej ludzkiej tyreoglobuliny stymulowanej tyreotropiną [28, 29] lub diagnostycznego skaningu całego ciała 131I z 148 do 185 MBq. u pacjentów z wykrywalnym przeciwciałem przeciwmityrulinowym.
Stężenie przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie i antytryglobulinom mierzono 3 dni po drugim wstrzyknięciu rekombinowanej ludzkiej tyreotropiny w każdym ośrodku. Po zakończeniu badania pomiary stężenia tyreoglobuliny w surowicy wykonano również w centralnym laboratorium (oddział Bio-Patologii, Institut Gustave Roussy), stosując immunometryczny zestaw kontroli immunoglobulin tylnych (Beckman-Coulter, funkcjonalny minimalny poziom wykrywania, 0,11 ng na mililitr) w próbkach od pacjentów, którzy nie mieli wykrywalnego przeciwciała przeciwmitoglobulinowego.28,30