Wpływ Torcetrapibu na miażdżycę tętnic szyjnych w rodzinnej hipercholesterolemii ad 5

Po 24 miesiącach średni poziom cholesterolu HDL wzrósł z 51,8 do 52,4 mg na decylitr (1,3 do 1,4 mmol na litr) w grupie leczonej wyłącznie atorwastatyną i od 52,9 do 81,5 mg na decylitr (1,4 do 2,1 mmol na litr) w tetrapo grupa atorwastatyny (ryc. 1). W grupie z wyłącznie atorwastatyną średnie stężenia cholesterolu LDL mierzyły 165,5 mg na decylitr (4,3 mmol na litr) podczas badania przesiewowego i spadły w okresie docierania do 138,9 mg na decylitr (3,6 mmol na litr) na początku badania. Po 24 miesiącach leczenia średni poziom cholesterolu LDL w grupie otrzymującej atorwastatynę wynosił 143,2 mg na decylitr (3,7 mmol na litr). W grupie torcetrapib-atorwastatyny średnie stężenia cholesterolu LDL wynosiły 168,2 mg na decylitr (4,3 mmol na litr) przy badaniu przesiewowym, 138,4 mg na decylitr (3,6 mmol na litr) na początku badania i 115,1 mg na decylitr (3,0 mmol na litr) 24 miesiące. W porównaniu z samą atorwastatyną, efekt netto torcetrapibu wyniósł 51,9% względnego wzrostu cholesterolu HDL i 20,6% względnego zmniejszenia cholesterolu LDL. Tabela 2 pokazuje zmiany podklas lipoprotein w dwóch badanych grupach. Wyjściowe ciśnienie krwi wynosiło 116/73 mm Hg w grupie torcetrapib-atorwastatyny i 117/74 mm Hg w grupie leczonej wyłącznie atorwastatyną. Podczas badania średnie skurczowe ciśnienie krwi wzrosło o 1,3 mm Hg w grupie leczonej wyłącznie atorwastatyną io 4,1 mm Hg w grupie torcetrapibu z atorwastatyną, najmniej kwadratowa różnica wynosiła 2,8 mm Hg (95% przedział ufności [CI], 1,9 do 3,7; P <0,001). Ultrasonografia tętnic szyjnych
Tabela 3. Tabela 3. Linia podstawowa, obserwacja i zmiana w stosunku do linii bazowej w punktach końcowych dla maksymalnej grubości błony środkowej tętnicy środkowej. Ryc. 2. Ryc. 2. Średnia maksymalna grubość tętnicy szyjnej w okresie 24 miesięcy leczenia. Wykres pokazuje średnią grubość błony środkowej tętnicy szyjnej w 12 segmentach tętnicy szyjnej ocenianą u pacjentów leczonych za pomocą monoterapii atorwastatyną lub w połączeniu z torcetrapibem i atorwastatyną. I słupki reprezentują odchylenie standardowe.
Tabela 3 podsumowuje zmiany w pierwotnej i wtórnej miary skuteczności, jak widać w ultrasonografii tętnic szyjnych. Pierwotna miara skuteczności, annualizowana szybkość zmian w maksymalnej grubości błony środkowej tętnicy szyjnej, była wzrostem o 0,0053 mm na rok w grupie leczonej wyłącznie atorwastatyną i wzrostem o 0,0047 mm na rok w grupie torcetrapib-atorwastatyny (p = 0,87) (Rysunek 2). Jednak drugorzędna miara skuteczności, annualizowana zmiana maksymalnych i średnich pomiarów grubości błony środkowej tętnicy szyjnej wspólnej tętnicy szyjnej wspólnej, wskazywała na regresję w grupie z tylko atorwastatyną (maksymalny spadek o 0,0042 mm na rok i średni spadek o 0,0014 mm na rok) i progresję w grupie torcetrapib-atorwastatyny (maksymalny wzrost o 0,0040 mm na rok [P = 0,02] i średni wzrost o 0,0038 mm na rok [P = 0,005]) (tabela 3).
W prawie wszystkich wcześniej zdefiniowanych podgrupach nie zaobserwowano heterogeniczności różnicy między badanymi grupami. Zanotowana zmiana maksymalnej grubości błony środkowej tętnicy szyjnej wewnętrznej u pacjentów z cukrzycą w wywiadzie była mniejsza w grupie torcetrapib-atorwastatyna niż w grupie leczonej wyłącznie atorwastatyną (P = 0,05), chociaż liczba pacjentów z cukrzycą była ograniczona (9 w torcetrapib-grupa atorwastatyny i 17 w grupie przyjmującej wyłącznie atorwastatynę)
[hasła pokrewne: diured, przychodnia łomżyńska bydgoszcz, sanepid kochanowskiego ]