Zespół Munchausena związany z nerkami

Syndrom MUNCHAUSENA, pierwotnie opisany w 1951,1, jest terminem stosowanym do osób, które poszukują opieki medycznej poprzez udawanie choroby pod nieobecność jakiejkolwiek organicznej choroby medycznej lub chirurgicznej. Niektóre osoby z zespołem udają, że mają zaburzenia, o których wiadomo, że wymagają inwazyjnych procedur diagnostycznych i przechodzą wielokrotne interwencje chirurgiczne. Chociaż przyczyna zespołu Munchausena jest nieznana, zaleca się ocenę psychiatryczną za każdym razem, gdy zostanie zidentyfikowana. Od czasu pierwszego zgłoszenia tego zespołu wiele opisów przypadków3 4 5 6 7 udokumentowało wykonywanie niepotrzebnych operacji i podawanie niebezpiecznych leków u tych pacjentów . Nie obserwowaliśmy jednak żadnych doniesień o wykonaniu biopsji nerek w wyniku tego zespołu. Opisujemy trzech pacjentów z zespołem Munchausena, którzy symulowali chorobę nerek, co w dwóch przypadkach spowodowało wykonanie niepotrzebnej i potencjalnie zagrażającej życiu przezskórnej biopsji nerek. Opisy przypadków
Pacjent
26-letnia biała kobieta została przewieziona z pobliskiego szpitala, gdzie została przyjęta z powodu 10-dniowej historii bólu prawej bocznej piersi promieniującej do pachwiny i grubego krwiomoczu. Przeszła już ultrasonografię nerek, tomografię komputerową jamy brzusznej, skanowanie nuklidów promieniotwórczych nerek, pirolografię dożylną i cystoskopię, której wyniki były prawidłowe. Miała pięcioletnią historię układowego tocznia rumieniowatego i poprzednich epizodów krwiomoczu, krwawienia z nosa i łatwych siniaków. Pacjent był leczony 30 mg prednizonu dziennie przez około sześć miesięcy.
Pacjent był rozmowny, strapiony i smutny. Życiowe objawy były normalne. Nieprawidłowe wyniki badania fizykalnego polegały na tkliwości prawego dolnego kwadrantu, z odbiciem i ochroną, chociaż brzuch był miękki, a dźwięki jelitowe były normalne. Wartość hematokrytu wynosiła 40%, liczba leukocytów i płytek krwi była prawidłowa, a poziom kreatyniny w surowicy wynosił 0,7 mg na decylitr (62 .mol na litr); wyniki testów czynności wątroby były prawidłowe. Testy przeciwciał przeciwjądrowych i przeciwciał przeciw dwuniciowemu DNA były negatywne. Stężenia wielu czynników krzepnięcia w osoczu i składników dopełniacza C3 i C4 były prawidłowe, podobnie jak czas krwawienia, czas protrombinowy i czas częściowej tromboplastyny. Analiza moczu wykazała pH 6, ciężar właściwy 1,015 i brak białka lub glukozy; osad moczu zawierał ponad 100 czerwonych krwinek na każde pole o dużej mocy, ale bez odlewów. 24-godzinna próbka moczu zawierała 233 mg białka.
Pacjent był początkowo leczony meperydyną, 50 mg co sześć godzin domięśniowo i 0,45 procentowym chlorkiem sodu, litr co sześć godzin dożylnie, na podejrzenie kamienia nerkowego. Kolejny ultrasonogram nerkowy był prawidłowy. Szóstego dnia pobytu w szpitalu pacjent wielokrotnie groził odejściem od porady lekarskiej, ale był przekonany, że pozostanie tak, aby jej ocena mogła zostać zakończona. Po kompleksowym przeglądzie badań laboratoryjnych i radiograficznych pacjenta podnoszono podejrzenie zespołu Munchausena. Diagnoza została potwierdzona, gdy lekarz zobaczył pacjenta, który odłączył cewnik dożylny i upuścił krew do pojemnika na mocz
[patrz też: bobotic forte, acodin ulotka, przychodnia łomżyńska ]